Een niet zo "Stille Nacht"

"En dan?" ofwel horen, zien en… zwijgen

De voorbije dagen, gekend als "de donkere dagen voor Kerstmis", waren niet voor iedereen dagen van vreugde. Daklozen, soms gehele gezinnen, moesten wegens plaatsgebrek in de bestaande opvangcentra de nacht doorbrengen in portalen, in metrostations of in de inkomhal van treinstations. Zonder dat we over een "glazen bol" beschikten, konden we dit van ver zien aankomen en het was dan ook niet ongepast dat onze Vlaams Belang-Vlottfractie tijdens de OCMW-Raad van 15 december deze problematiek als variapunt ter bespreking bracht.

Al in juni 2009 hadden wij het gebrek aan opvang voor asielzoekers, dat toen ook al maanden een aandachtspunt was, aangeklaagd op de Raad. Reeds toen stelden wij dat door het gebrek aan een duidelijk en vooral snel asielbeleid, men blindelings de chaos tegemoet ging. We kregen toen op onze concrete vragen over de rol van het OCMW Schoten ook concrete antwoorden. Maar op onze vraag of men vanuit de lokale OCMW's niet zou aandringen op duidelijkheid - want we spreken hier over mensen met hun angsten en hun hoop - verkoos de meerderheid om niet te reageren, niet aan te dringen en al helemaal niet om het federale gebrek aan beleid aan te klagen.

De zomer kwam en ging, de herfst kwam en ging en… er gebeurde niets. Of toch: er kwam een "regularisatiecampagne" die, zoals door het Vlaams Belang voorspeld, er voor zorgde dat de hier al illegaal verblijvende personen via hun kanalen nog meer vreemd volk naar Brussel en andere Vlaamse steden lieten overkomen. Uiteraard tegen al even illegale betaling en met de bedoeling hen hier vervalste documenten te bezorgen, zodat ze voor 15 december een dossier konden indienen. Maar als u dacht dat deze mensenhandelaars tenminste een dak boven het hoofd zouden voorzien… Niet moeilijk dat dan de bestaande winteropvangcentra geen plaats meer kunnen bieden aan mensen die totaal misleid en berooid hier de nacht op straat moeten doorbrengen.

Een kind dat slaapt in een hoekje van een station levert een mooie foto op. Dus pakten de media de voorbije "donkere dagen voor Kerstmis" met grote middelen uit. Alle hens aan dek en maar inspelen op het schuldgevoel van de hatelijke bange blanke man die zijn hart en zijn huis sluit voor zoveel ellende. Ook die mediareactie was zonder glazen bol te voorspellen.

En hoe denkt men lokaal over heel de problematiek? De bespreking op de laatste OCMW-Raad van 2009 was terzake verbijsterend. Nadat raadslid Herwig Vereyken gevraagd had naar de actuele stand van zaken, hield Dirk Van Onckelen een korte tussenkomst waarin hij scherp de oorzaken van de huidige crisis en de gevolgen opsomde. Opmerkingen als "Sinds wanneer geeft het Vlaams Belang om asielzoekers?" of "We lezen dat allemaal in de gazet (sic.)" konden slechts verhullen dat de meerderheid, die vertegenwoordigd is in zowel de Federale als de Vlaamse regering, géén inhoudelijk standpunt durft in te nemen. Of hij al of niet namens die meerderheid sprak doet er niet zo veel toe, maar toen onze fractie er op wees dat er mensen in Vlaamse steden de nacht buiten door moesten doorbrengen kwam er als antwoord "En dan?". Geschrokken van de impact van zijn eigen woorden heeft dat raadslid de rest van het debat wijselijk gezwegen.

Hoe men ook dat "En dan?" wil begrijpen, het bevestigt zowel de onbevoegdheid van het lokale OCMW, als de onwil om als lokaal OCMW aan te dringen op een daadwerkelijk beleid gericht op vermindering van instroom, op snellere afhandeling van lopende dossiers en op een echte "verwijdering van het grondgebied" van allen die niet aan de voorwaarden voor een gewettigd verblijf voldoen. Intussen heeft men op lokaal vlak al wel maatregelen getroffen. Toestanden als in Brussel zijn in Schoten niet te vrezen, de problematiek van de daklozen is in Schoten, gelukkig, onbestaande. Maar als mens, en zeker als OCMW Raadsleden, mag deze problematiek ons niet onberoerd laten. We weten dat onze analyse van het probleem anders is dan deze van de meerderheid - die er liefst van al over zwijgt - en dat onze oplossingen niet echt passen in de multiculturele waan van het ogenblik. En juist daarom wellicht tot een einde aan mensonwaardige toestanden kunnen leiden.

Dirk Van Onckelen, Secretaris OCMW-fractie, Schoten