Op bezoek in het racismewinkeltje van Rachida Lamrabet

Rachida Lamrabet werkte jarenlang voor de nationale ‘racisme-provider’ UNIA, voor ze na een dispuut met haar werkgever werd ontslagen. De 47-jarige juriste bleef echter niet bij de pakken zitten en begon prompt een eigen zaak, die 15 procent meer racisme belooft voor dezelfde prijs. “Als ik het niet tot racisme kan verklaren, is het geen racisme”, is haar slagzin. Aan de vitrine hangt een blits bordje: “Huis-, tuin- en keukendiscriminatie: halve prijs!”

Het is druk in de zaak van Lamrabet. De zaken lopen duidelijk goed. Heel wat dames in groeiende staat van bedekking drummen aan de kassa, waar Rachida net een bakje racisme vult. Ze weegt het netjes af. “Mag dat iets meer zijn, madame? Ge gaat er geen spijt van krijgen. Het is echt goed materiaal. Ik heb daar nog Johan Leman mee om de oren geslagen en iedereen is het er nu over eens dat hij een dikke racist is. Wie had dat gedacht, hé, van onze Johan? Jaren zo’n centrum leiden tegen racisme en dan zelf een smerige witzak blijken te zijn? Een mens komt wat tegen, hé. Allez, de groeten aan uw man. En zeg hem maar dat hij op zijn twee oren mag slapen. Gandhi, Moeder Theresa en Nelson Mandela waren dikke racisten. Dat komt volgende week binnen.”

Rachida merkt ons meteen op tussen de klanten. Een gezicht in de zaak valt nogal op. “Mijnheer Pallieter, veronderstel ik?”, lacht ze breed, “ik zie dat u slecht weer hebt meegebracht.” Helemaal ongelijk kan ik haar niet geven. Daarnet was er nog geen vuiltje aan de lucht, maar nu giet het pijpenstelen. “Ik vind dat toch een beetje racistisch om dat mee te brengen. U weet toch dat wij van de zon houden, hé?” We trippelen schuldbewust achter haar aan.

Mevrouw Lamrabet, hoe lopen de zaken?

“Ik mag niet klagen, maar ik ga het toch doen. Het is niet makkelijk om als allochtone vrouw hier een job te vinden. Nadat die fasciste van een Els Keytsman mij op straat heeft gezet om de N-VA te plezieren…”

Volgens UNIA heeft u een beetje de kantjes er vanaf gelopen en was dat de reden voor uw ontslag.

“Die xenofoben dekken mekaar in, meneer Pallieter. Dat is zoals jullie bladje. Vlaams en onafhankelijk? Drogargumenten! Hoeveel kleurlingen zitten er op uw redactie, meneer Pallieter?”

Volgens sommigen zit onze redactie vol zwarten, mevrouw Rachida.

“Allemaal excuusallochtonen die hun ziel verkocht hebben. House-negro’s, bounty’s! Zwart van buiten en hagelwit van binnen. Een echte zwarte heeft een been door zijn neus zitten en een scheenbeen in zijn kapsel. Hij maakt eten in reuzenkookpotten, waar hij al eens graag een witte racist in kookt! Maar die is er niet, hé? Voor hem is er geen plaats in deze witte maatschappij. Geef toe!”

Die zou inderdaad iets minder goed vallen. Misschien bij de eindredactie?

“Mij maakt u niks wijs. En ik kan daarmee leven, begrijp me niet verkeerd. Rattenvangers houden ook een beetje van ratten. Ze zijn hun broodwinning. Ik zou het vreselijk vinden als er geen racisten meer zouden zijn. Ze maken het wel steeds moeilijker. Vroeger kon je ze er zo uithalen, de mannen die nootjes naar allochtonen smeten. Maar nu zijn ze subtieler geworden. Soms kan je ze pas ontmaskeren nadat je in een boerka in hun zwembad springt en de kindjes onderduwt. Pas dan zeggen ze er iets van. Racisme opsporen is niet gemakkelijk meer, meneer Pallieter.”

De regering doet…

“De regering doet juist niks! Behalve subsidies uitdelen aan UNIA en zo de kleine zelfstandige fnuiken. Ik kan u garanderen dat ik mensen racisme kan aansmeren voor amper de helft van de prijs van UNIA. Privatiseer dat toch man! En nu oprotten, ik moet nog het kinneke Jezus racistiseren. Wie haalt het in zijn hoofd om met blonde krulletjes geboren te worden in Bethlehem? De nazi!”

Bron : 't Pallieterke

13 september 2017



Copyright © 2004-2017 Vlaams Belang Schoten - Alle Rechten Voorbehouden
Webbeheerder : Karel Blockx