15 november 2004

"VLAAMS BLOK" WORDT "VLAAMS BELANG".

14 november 2004: ongetwijfeld een historisch moment voor politiek België! In plaats van via het Parlement werd via justitie een politieke partij veroordeeld in 'democratisch' België! Op 14 november werd het Vlaams Blok, grootste oppositiepartij in Vlaanderen, omgevormd tot Vlaams Belang! Dit gebeuren vond plaats in Zaal Horta te Antwerpen. Meer dan 1.000 kaderleden en mandatarissen bevonden zich in de zaal terwijl nog minstens 300 niet binnen konden.

Filip Dewinter opende de avond met de verzekering dat het 'Vlaams Blok' opkwam voor de zwijgende meerderheid en het 'Vlaams Belang' daarvoor zal blijven opkomen. In Nederland leggen kogels het zwijgen op, in België rechtbanken met vonnissen en arresten, maar alleen het oordeel van de kiezer die ons vrij sprak is belangrijk! Nu is het "erop en erover"! Wellicht hebben we zaken in het verleden soms te scherp gesteld (en zullen dat mogelijk in de toekomst blijven doen…) hebben we soms geprovoceerd - om een debat op gang te brengen en daardoor democraten te dienen. In tegenstelling tot wat in de media beweerd wordt, betreft de oprichting uit noodzaak van een nieuwe Vlaams-nationale partij geen cosmeticaoperatie of facelift, maar een manicure: wij scherpen de klauwen en slijpen de tanden om efficiënter, beter en krachtiger dan ooit uit de hoek te komen! De partij is slechts een middel maar het doel is een Vlaams, welvarend en vrij, onafhankelijk Vlaanderen!

Men kan het Vlaams Blok verbieden en buiten de wet plaatsen, maar men kan nooit verbieden om te denken wat we willen! Veel meer nog dan een partij zijn wij immers een beweging - géén vakbond, géén patroonsorganisatie en niet één of andere club - maar een volksbeweging die leeft in de harten en de geesten van ondertussen een miljoen Vlamingen. Vandaag starten wij met "Vlaams Belang" een groot Vlaams identiteits- en Europees waardenoffensief! Fiér op wat en wie we zijn; trots op onze identiteit en culturele eigenheid; met respect voor het verleden en vertrouwend op de toekomst en hopend op een Vlaams Vlaanderen en Europees Europa!

Door vandaag in deze zaal, het Hortahuis, gebouwd op de puinen van het vroegere socialistische Brusselse volkshuis in de hoofdstad van het Vlaams Blok - Antwerpen - met een nieuwe beginselverklaring en een nieuwe naam opnieuw gestalte te geven aan een nieuwe, jonge dynamische politieke beweging, tonen wij aan dat wij niet de laatsten van gisteren, maar de eersten van morgen zijn. Of zoals de gewezen Amerikaanse President Ronald Reagan zei: "You ain't seen nothing yet!"

Een staande ovatie begeleidde Dewinter terug naar zijn plaats en na Luk Van Nieuwenhuysen - die met véél luister en bijval de nieuwe partijnaam "VLAAMS BELANG" onthulde, waarna ook lidkaart nummer één voor Karel Dillen door dochter Marijke Dillen in ontvangst werd genomen - werd de nieuwe beginselverklaring doorgenomen.

Daarna nam Frank Vanhecke, momenteel interim-voorzitter, het woord.
Men zegt ons dat deze omschakeling ons eigenlijk wel goed uitkomt, als zouden we een soort politieke masochisten zijn, Filip en ik als een Mr Hyde en dr. Jeckyll die met genoegen het bloed van onze handen en het schuim van onze lippen wassen, het plezier culminerend in een veroordeling als racistische en criminele bende… waarna hij de 25-jarige geschiedenis schetst dewelke een emotionele band schept die je niet zomaar bij het restafval zet. Maar ook hoe de veroordelers, zoals Willem Elsschot ze ooit noemde: 'rechterssoldeniers' zijn, in dienst van de staat dus. En zo'n veroordeling raakt onze koude kleren niet, zegt Vanhecke. Al bij al beschouw ik de veroordeling van 9 november als een bijzonder grote onderscheiding waarop we eigenlijk allen fier mogen zijn, want het is niet zo dat we als individuen voor die Belgische rechtbank stonden, maar als vertegenwoordigers van honderdduizenden Vlamingen, als verdedigers van de vrije meningsuiting en als consequente Vlaams-nationalisten. Dit proces moest in de eerste plaats dienen om de Vlaamse onafhankelijkheidspartij uit te schakelen. Met eerbied voor de Brusselse rechters die tot tweemaal toe de moed hadden om zich niet als huurmoordenaars te gedragen in dienst van de Belgische politieke kaste, zijn de feiten wat ze zijn na het infame arrest van Gent en de uitspraak van Cassatie; voor mij heeft het Belgisch gerecht definitief afgedaan. Dit arrest staat namelijk in fel contrast met de manier waarop dit land échte criminelen aanpakt!

Wij veranderen dus van naam, maar niet van streken, niet van programma; wij blijven de consequent rechtse Vlaams-nationale partij die nooit "eigen volk alléén" heeft gezegd, maar die altijd, ook als wij het niet meer mogen zeggen "eigen volk éérst" zal blijven denken! En daarop volgde een staande ovatie.

Wij werden als Vlaams Blokkers uitgescholden als nooit voorheen, voor al wat dom en lelijk is, voor mestkevers en racisten, voor extremisten en wilden, voor half-psychopaten en randdebielen en voor het vuil van de straat, maar in alle eerlijkheid heb ik me nog nooit zo beledigd gevoeld als vandaag, nu sommigen ons ervan verdenken de ambitie te koesteren fatsoenlijke Belgische politici te worden! Want dàt zijn degenen die de problemen al decennia laten rotten, altijd en systematisch het eigen volk en dikwijls de zwaksten van het eigen volk in de steek laten; die onze welvaart en onze werkgelegenheid op de helling zetten! Wel, ze praten maar aan en ze zullen wel aan den lijve ondervinden dat wij niet de ambitie hebben om fatsoenlijke Belgen te worden maar wel integendeel het onfatsoenlijke België van de kaart willen vegen en het fatsoenlijke, hardwerkende Vlaanderen definitief op de politieke kaart zullen zetten! En tegen de tijd dat het "Vlaams Belang" efficiënt en succesvol op de planken staat, gaan Pater Leman en Jos Geysels, evenals andere tegenstanders en vijanden nog heimwee krijgen naar de goede oude tijd van het Vlaams Blok! We zijn er klaar voor!

En onder alweer een staande ovatie beklom Gerolf Annemans het podium. Hij zette al meteen de aanwezige journalisten van De Morgen in hun onderhemdje vanwege hun verzinsel over verdeeldheid binnen het pas ontbonden Vlaams Blok!

De énige reden waarom wij het Vlaams Blok vaarwel zeggen en het Vlaams Belang verwelkomen is omdat het moét! Monsterachtige boetes en een veroordeling maken behoud van "Vlaams Blok" onhoudbaar. Ik zal nooit vergeten, en het is géén toeval, dat in alle stadia - eerste aanleg, twee hoven van beroep, twee keer cassatie - het openbaar ministerie, dat optreedt namens de regering en namens de hoogste rechtsinstanties - altijd en overal en met veel fanatisme de veroordeling en dus de doodstraf voor het Vlaams Blok heeft gevraagd. Ik zal nooit vergeten hoe vorige week voor het Hof van Cassatie, Mark Timperman - die zich beter wijselijk van commentaar onthoudt - voor het Openbaar Ministerie onze advocaten publiek zat uit te lachen, een Timperman die in Cassatie is benoemd, niét als magistraat maar vanuit de functie van adjunct kabinetchef van Marc Verwilghen. Alle auteurs en verantwoordelijke uitgevers van de gewraakte uitspraken waren bekend, maar ipv de politieke moed op te brengen om onze onschendbaarheid op te heffen en de strijd aan te gaan met open vizier, hadden ze hun magistraten, één voor één politiek benoemd, stevig in hun hand! Met dan nog een wetgeving inzake racisme gecombineerd met een wetgeving inzake vennootschappen die gemaakt was om maffiastructuren te kunnen oprollen wanneer de kopstukken naar Zuid Amerika gevlucht zijn! De namen van alle juridische hoofdrolspelers uit dat proces staan voor de rest van hun carrières in het geheugen van déze jurist gegrift: ze zijn gewaarschuwd. Want dit was het proces van de lafheid, de gemeenheid en bovenal van het onrecht. En dàt, dàt zullen wij nooit, tot aan het einde van onze dagen, nooit zullen wij dàt vergeten.

Daarna riep Gerolf Annemans iédereen op om samen verder de weg te gaan voor verandering, omdat het zoals nù niet meer verder kan. Tegenover de zwijgplicht van een politieke maffia, die na het cassatie-arrest misprijzend zwijgend de andere kant opkeek, moet de Vlaming die verandering wil, de pen of de telefoon opnemen. Of zoals Thomas Jefferson zei: wanneer het volk de regering vreest heerst de tirannie. Wanneer de regering het volk vreest, heerst de vrijheid! De vrijheid en de bevrijding kan in Vlaanderen dus nog slechts van één kant komen: van ons: het "Vlaams Belang"! Alleen met ons kan de regering het volk nog vrezen.

En Gerolf Annemans eindigde met de woorden van Albrecht Rodenbach die aan de wieg van de Vlaamse bevrijdingstrijd stond: "Vooruit de jonge Vlaamse schaar
Vooruit door het beginnend jaar,
Vooruit! Eenieder hou zich sterk!
Vooruit met ons misprezen werk,
Vooruit tot spijt van wie 't benijdt
Vooruit spijts laster en verwijt
Vooruit spijts onverschilligheid
En lafheid en kwaadwilligheid,
Spijts ontrouw en spijts misverstand,
Spijts vijand en spijts dwingeland,
Vooruit!

Hou zee!"