Zaterdag in de late namiddag. Om 18.00 uur, betreed ik samen met mijn eega een feestzaal in Schoten. De zaal is mooi versierd, gele tafellakens met zwarte servetten, hier en daar aan de muur enkele specifieke slogans en foto's. Rechts een grote affiche van de partij, die niets aan duidelijkheid overlaat. Op het podium een gedreven muzikant, die werkelijk opgaat in zijn werk. Hier en daar gedag zeggen en uitkijken naar een plaatsje, liefst dicht bij de toog.

De zaal vult zich, gezelligheid is er troef en een uitnodigend kaasbuffet trekt mijn aandacht. Ook onze gastspreker baant zich een weg naar een tafel. Maar wie komt er nu binnen? Mannen met een camera, toch niet voor "De zeverende dag" zeker? Ach nee, ik zie Siegfreudje niet. Trouwens deze mannen spreken Engels. Bij nader toezien zijn het mensen van BBC World die hier de sfeer al filmend komen opsnuiven.

Onze voorzitter heet de aanwezigen welkom en nodigt ons uit om aan te schuiven aan een rijkgevuld buffet. Het wordt iets stiller in de zaal. Ieder geniet met volle teugen van een glaasje wijn en de lekkere stukjes kaas.

Plots weerklinkt applaus. Ja, ook Filip Dewinter komt ons gezelschap houden. Na een interview door de BBC neemt hij plaats achter het spreekgestoelte. In korte maar duidelijke en krachtige bewoordingen, zoals we van Filip gewoon zijn, spreekt hij over het Blok, de toekomst, deze avond, de actuele problemen en wenst hij ons tot slot een gezellige avond.

Na een kleine tussenpauze komt onze gastspreker, Jurgen Verstrepen, aan het woord. Zijn speech heeft als rode draad zijn "micro". Hij maakt met ons een reisje door zijn leven. Hoe men hem zijn "micro" keer op keer heeft afgenomen omdat een vrije mening voor hem van primordiaal belang is. Na een daverend applaus verliet Jurgen het spreekgestoelte om nog wat na te genieten bij een kaasje en een wijntje.

Groot was mijn verbazing toen ik zag dat deze prominenten (Filip Dewinter, Jurgen Verstrepen, Marie-Rose Morel, .....) tussen de gewone mensen gingen zitten en er geduldig luisterden naar de grieven en voorstellen van deze mensen. Vrije meningsuiting bestaat dus, zeker bij het Vlaams Blok.

Onze orgelist dreef de sfeer verder de hoogte in. De gesprekken werden boeiender en het moet gezegd, het waren positieve gesprekken.

Met spijt in het hart verliet ik, samen met mijn eega, rond middernacht de zaal. Het was goed, gezellig en ontspannend geweest. Hopelijk komen er nog meer initiatieven van deze aard, ze doen goed. De afwezigen hadden zoals steeds ongelijk.

Op de webstek van Jurgen Verstrepen vond ik volgend citaat over deze geslaagde avond :

"Effe bekomen van drukke dagen, sorry..avonden. Zaterdagavond gaan speechen in Schoten, veel volk en Filip Dewinter was er ook aanwezig met in zijn kielzog een televisieploeg van de grote 'beeb' (BBC). De hartelijkheid van al deze sympathisanten is toch leuk. Schrik telkens weer hoeveel mensen mijn strijd voor de vrije meningsuiting steunen. Wil toch zeggen dat dit leeft en de burgers het gevoel hebben dat ze niet alles meer mogen zeggen… Het fundament van onze democratie is dus uitgehold en ik zal mijn uiterste best doen om hiervoor te strijden.

Karel Blockx

16 oktober 2004

Kaas- en wijnavond in Schoten.