Een zondagavond in de maand oktober van het jaar
2000 ontvingen wij de resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen van
onze dierbare gemeente Schoten. 21.771 geldige
stemmen; 5.329 stemden op onze partij. Dwz. 1
op 4 van de Schotenaren die je in Paalstraat of
Deuzeldlaan tegenkomt waren of zijn Vlaams-Blokkers!
Resultaat: 9 (van de 31) gemeenteraadsleden en 3
OCMW-raadsleden. Vlaams Blok grootste partij van Schoten. Onmiddellijk
stelden wij ons de vraag: waar komen die 5.329 mestkevertjes
vandaan?
Ik wil hierbij twee vaststellingen doen.
- De kiezers van Schoten
zijn zeer wispelturig.
- In 1938 haalde een concentratielijst van
Vlaams-nationalisten en de katholieke partij 55,8%
van de stemmen en dit na een bestuur van een socialistische
meerderheid.
- Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 haalden
de socialisten een volsterkte meerderheid van 53,8%
en dit tegen het samengaan van alle partijen om de rode meerderheid te
breken. 17 zetels op de 31,
maar nu zijn ze nog met 4!
- En nu dan ons resultaat van het jaar 2000. We
waren gelukkig, maar het houdt ook een waarschuwing in: niet op de
lauweren rusten.
- Tweede vaststelling.
- Er loopt te Schoten de laatste honderd jaar een
zwart-gele draad van rechts, radicaal Vlaams-Nationalisme. Het bestaan
van een taaie kern die ons succes gedeeltelijk verklaart. Ik geef dan
ook een beknopte schets in vogelvlucht en slechts anekdotisch over dit
nationalisme te Schoten.
1steperiode:
de fundering.
- Die fundering werd
ongetwijfeld gelegd rond 1900 door de komst van Dr. Simon Lindekens,
geneesheer van het Gasthuis en van het Schotense Bureel van
Weldadigheid (later COO, nu OCMW). Lindekens was huisarts van August
Borms. Nog vóór WO I hielden zij samen in Schoten
en omgeving meetings voor de vernederlandsing van de Gentse Hogeschool.
- Hij stichtte samen met Lode Voorbraeck de toneelkring
"Vlaams en vrij" en was voorzitter van de Katholieke Vlaamse Kring, die
in 1923 eiste dat het gemeentepersoneel op 11 juli een vrije dag zou
krijgen. Dr. Lindekens was lid van de eerste Raad van Vlaanderen. Hij
werd tot senator verkozen voor de Vlaams-nationalisten in
Tongeren-Maaseik.
2deperiode:
het Interbellum.
- Na WO I waren heel wat
jonge Schotenaren lid van de Groeningherwacht van August Borms
(Merksem).
- Rond 1924 bestond in Schoten (met toen ongeveer 8000
inw.) een bond van het AKVS, met als naam "Schiet welig op".
- Ook was de Frontpartij o.l.v. Frans Wildiers actief,
maar nam nooit deel aan gemeenteraadsverkiezingen. Na de verkiezingen
van 1938 (concentratielijst) werd F. Wildiers schepen tot in 1941,
waarna hij op vraag van secretaris-generaal Romsee gouverneur zou
worden van de provincie Antwerpen.
- Het Vlaams Nationaal Verbond had in die periode te
Schoten een sterke afdeling.
- Ook het Verbond van Vlaams Oudstrijders had hier een
grote bond, waarvan hun prachtige vlag nog getuigt.
- Het Vlaams Kruis werd in die jaren ook hier gesticht.
Er was toen heel wat beweging in Schoten, Vlaamse Beweging.
3deperiode:
WO II en repressie.
- Ter wille van de mij
toegemeten tijd moet ik deze periode overslaan, maar ik moet toch
opmerken dat heel wat nationalisten, door de repressie uit hun gemeente
verdreven, in Schoten terechtkwamen. Zij hebben ons met raad en daad
bijgestaan waarvoor wij hen zeer dankbaar zijn.
4deperiode:
de moeizame heropstanding.
- In 1949 werd reeds
voorzichtig actie gevoerd voor de "Vlaamse Concentratie". Ook toen
bestond een "cordon sanitaire". De Vlaamse Concentratie behaalde bij de
verkiezingen toen 100.000 stemmen, maar het heeft geduurd tot 1954
alvorens de CVU een zetel behaalde in het parlement. De werking om
peterslijsten samen te stellen was echter zeer nuttig om adressen van
medewerkers te bekomen. Dat was trouwens ook het geval toen wij later
voor het Vlaams Blok peterslijsten moesten samenstellen.
- Op 20/09/1953 was een eerst na-oorlogse
Vlaams-Nationale Landdag gepland te Schoten (Koningshof). Niet enkel
door een gebrek aan medewerkers, maar vooral door de ijver van de
toenmalige politiecommissaris kon dit niet te Schoten doorgaan. Iedere
geschikte locatie werd geweigerd.
- In 1952 begon de werking voor de Volksunie, die hier
gestadig vooruitgang boekte door de propaganda van VMO-Noorderkempen, u
weet wel dat waren van die wandluizen van de Vlaamse Beweging, die zich
bezig hielden met bussen, plakken en kalken en iedere zondag
colporteerden met het blad, niet alleen te Schoten maar in heel de
Noorderkempen. Koplopers waren Miel Drumont (+ in december 2003), het
latere gemeenteraadslid Pol Venken en Frans Van Overbeke.
- 22/10/1961 deelneming aan de eerste "Mars op
Brussel".
- 08/07/1962 eerste plaatselijke Guldensporenherdenking
door het Schotense IJzerbedevaartkomitee, met medewerking van talrijke
verenigingen en jeugdgroepen. Feestredenaar: Jozef Van Overstraeten.
- Op 27/03/1962 had de stichtingsvergadering plaats van
VVB afdeling Schoten. Voorzitter was Piet Bocken.
- Voor de tweede Mars op Brussel (14/10/1962) werd een
intense propaganda gevoerd door het toen opgerichte Vlaams Aktiekomitee
(VAK). Resultaat: 7 volle autobussen naar die betoging.
- 09/07/1964: Guldensporenherdenking door het Vl.
Aktiekomitee. Opvoering van "Konsentris Kantabilee" van Arne Gerborg.
Klank en lichtspel in zaal Forum.
- 9 en 10 juli 1966 Guldensporenherdenking door Vl.
Aktiekomitee. Tentoonstelling werken van overleden Schotense
kunstenaars. Concert Arthur Verhoeven (kasteel). Spreker: prof. Walter
Opsomer. Bloemenhulde aan de graven van overleden Schotense kunstenaars
en verdienstelijke Nationalisten.
- 10 juli 1969 door het Vl. Aktiekomitee. Optreden "Die
Scalmeys"; (Brugge) met "Kent gij het land". Met inleiding door
burgemeester Imler en als redenaar Karel Verhavert.
- Ondertussen was de VU opgeklommen tot 16%van
de stemmen met 5 raadsleden en 1
COO raadslid, maar toen kwamen onweerswolken opdagen. In volle
crisisperiode had te Schoten nog het gouwcongres plaats van VOS op
15/10/1977, waar ook de breuk reeds duidelijk werd.
5deperiode:
de breuk.
- In 1951 (Paascongres
der Vlaamse Jongeren) schreef Wim Jorissen: "persoonlijk ben ik tegen
federalisme. Wij moeten imperialisten worden om het evenwicht te
herstellen en dat vereist een sterk nationalisme. Dat sterk
nationalisme zal in Vlaanderen vooral rechts zijn".
- Later verklaarde Jorissen, toen algemeen secretaris
van de VU dat deze partij nooit in een regering
zou treden zonder amnestie.
- Volgen dan de grove uitlatingen van Schiltz t.o.v. de
VMO.
- De "verlinksing" van de partij was voor velen
onaanvaardbaar.
- De regeringsonderhandelingen in 1977 -van amnestie
geen sprake- uitlopend in het Egmontpakt deden de deur dicht. Een
moeilijke beslissing na meer dan 20 jaren inzet voor die partij.
- In Schoten werd een Egmontkomitee opgericht en in
1979 was het Vlaams Blok hier een feit.
- In 1982 waren we niet klaar voor de
gemeenteraadsverkiezingen.
- In 1988 kwam de doorbraak.
- In 1994 was de VU vernietigd. Het was
zelfvernietiging, maar wij hebben wel een handje toegestoken.
- En hier staan wij nu, met meer dan een kwart van de
bevolking.
- Eens omkijken kan echter geen kwaad, daarom eindig ik
met het onderschrift van de "Vlaams Nationalist", ons eerste blad, een
citaat van Reimond Tollenaere,
"en daarom
staan wij hier Rebel"
WV
|